Obiekty położone są na wschód od szosy oraz linii kolejowej Inowrocław-Toruń, widoczne w
kierunku wieży obserwacyjnej w postaci kępy krzaków położonych na południe od oczka wodnego
będącego w pobliżu. Schron bierny typu Regelbau 668 wraz z dobudowanym od strony południowej
ściany schronem typu Ringstand 58c tworzą kompleks ( ), który zasięgiem ognia obejmował
sąsiadującą szosę oraz linię kolejową.
Schron nr 1( ) położony jest w pobliżu zachodniej części wzgórza z wieżą obserwacyjną, na
stoku łagodnieopadającym w kierunku południowo-zachodnim, ok.50 m w kierunku linii kolejowej od
drogi wiodącej do tartaku. Stan zachowania obiektu jest dobry. Pomimo obrastającej go roślinności,
wnętrze jest czyste bez zanieczyszczeń w postaci ziemi czy pozostałości roślinnych. Drewniana pokrywa
oraz drzwi zbudowane przez właściciela pola, na którym się znajduje, przyczyniają się do utrzymania w
jego wnętrzu porządku, w którym to do połowy lat 90-tych właściciel miał urządzoną prowizoryczną
wędzarnię. Linia ognia jaką mógł prowadzić strzelec, obejmowała swym zasięgiem odcinek drogi
krajowej K-15, biegnącej z Gniewkowa do Torunia oraz fragment linii kolejowej.
Stan zachowania obiektów nr 2 i 3 ( ) jest dostateczny. Ze względu na położenie (pole uprawne)
ich wnętrze wypełnia zsypująca się niekontrolowanie poprzez wejścia główne ( ) oraz wyjście
ewakuacyjne R 668 ziemia ( ). Przyczynia się do tego również brak zachowanych prefabrykatów
osłaniających od zewnątrz wyjście ( ) Wnętrze schronu biernego zachowuje ślady nie dokończenia
budowy. Na stropie zachowane klepki antyrykoszetowe ( ),obsadzone futryny są niezatynkowane
( ) co potwierdza, iż obiekt ten w chwili jego opuszczania nie był wyposażony w drzwi pancerne.
Zachowane relikty wyposażenia wnętrza w postaci fragmentów rur odpływowych wystających z
niedokończonej podołogi ( ) czy też wyciągu odprowadzającego komin piecyka ( ) są mocno
skorodowane, na co niewątpliwie ma wpływ panująca wewnątrz wilgoć utrzymująca się w zalegającym
błocie,powstająca w wyniku spływania wody z otaczającego pola. Zwiedzając wnętrze schronu należy
zachować szczególną uwagę, by nie zakłócić spokoju zimującym w nim nietoperzom ( )
Marcin Mościcki (2005)
kierunku wieży obserwacyjnej w postaci kępy krzaków położonych na południe od oczka wodnego
będącego w pobliżu. Schron bierny typu Regelbau 668 wraz z dobudowanym od strony południowej
ściany schronem typu Ringstand 58c tworzą kompleks ( ), który zasięgiem ognia obejmował
sąsiadującą szosę oraz linię kolejową.
Schron nr 1( ) położony jest w pobliżu zachodniej części wzgórza z wieżą obserwacyjną, na
stoku łagodnieopadającym w kierunku południowo-zachodnim, ok.50 m w kierunku linii kolejowej od
drogi wiodącej do tartaku. Stan zachowania obiektu jest dobry. Pomimo obrastającej go roślinności,
wnętrze jest czyste bez zanieczyszczeń w postaci ziemi czy pozostałości roślinnych. Drewniana pokrywa
oraz drzwi zbudowane przez właściciela pola, na którym się znajduje, przyczyniają się do utrzymania w
jego wnętrzu porządku, w którym to do połowy lat 90-tych właściciel miał urządzoną prowizoryczną
wędzarnię. Linia ognia jaką mógł prowadzić strzelec, obejmowała swym zasięgiem odcinek drogi
krajowej K-15, biegnącej z Gniewkowa do Torunia oraz fragment linii kolejowej.
Stan zachowania obiektów nr 2 i 3 ( ) jest dostateczny. Ze względu na położenie (pole uprawne)
ich wnętrze wypełnia zsypująca się niekontrolowanie poprzez wejścia główne ( ) oraz wyjście
ewakuacyjne R 668 ziemia ( ). Przyczynia się do tego również brak zachowanych prefabrykatów
osłaniających od zewnątrz wyjście ( ) Wnętrze schronu biernego zachowuje ślady nie dokończenia
budowy. Na stropie zachowane klepki antyrykoszetowe ( ),obsadzone futryny są niezatynkowane
( ) co potwierdza, iż obiekt ten w chwili jego opuszczania nie był wyposażony w drzwi pancerne.
Zachowane relikty wyposażenia wnętrza w postaci fragmentów rur odpływowych wystających z
niedokończonej podołogi ( ) czy też wyciągu odprowadzającego komin piecyka ( ) są mocno
skorodowane, na co niewątpliwie ma wpływ panująca wewnątrz wilgoć utrzymująca się w zalegającym
błocie,powstająca w wyniku spływania wody z otaczającego pola. Zwiedzając wnętrze schronu należy
zachować szczególną uwagę, by nie zakłócić spokoju zimującym w nim nietoperzom ( )
Marcin Mościcki (2005)
