Po tej masakrze, obiekt szkolny przez kilka tygodni zajęty był w całości przez radziecki lazaret
wojskowy, do którego Polacy nie mieli prawa wstępu. Po opuszczeniu budynku przez Rosjan 5 marca
1945 roku rozpoczął się nowy rok szkolny (     ). Od tego momentu aż do 2004 roku placówka pełniła
funkcje oświatowe. W latach 1945-51 znajdowała się tutaj Publiczna Szkoła Powszechna nr 3 im.
Stanisława Staszica oraz szkoła nr 6. W latach 1951-56 szkoła nosiła nazwę TPD (Towarzystwo
Przyjaciół Dzieci). W roku 1971 nastąpiła nadbudowa poddasza szkoły, w którym po rozbudowie
znalazło swoją siedzibę miejskie schronisko młodzieżowe.

        19 marca 2004 roku na sesji Rady Miejskiej Inowrocławia podjęto decyzję o likwidacji
najstarszej szkoły podstawowej w mieście. Dla budynku po trójce nie znalazła się nowa funkcja w
obecnych realiach wolnorynkowych (     ). Po dwóch latach emerytury w październiku 2006 roku obiekt
szkolny przy ulicy Staszica znika po 120 latach swego istnienia z panoramy solnego grodu (     ,     ).
Zostaje tylko w sercach wiele wspaniałych wspomnień ze spędzonych tam lat, a w szufladach i
albumach mnóstwo fotografii, świadectw i innych pamiątek związanych z długą historią szkoły. Pozostał
gdzieś sztandar, kronika szkolna i dzienniki lekcyjne-ostatnie namacalne ślady istnienia kiedyś w
Inowrocławiu Szkoły Podstawowej nr 3.

Romuald Szymański

Zródła :

1.  Jacek Matuszewski  -"Nieznane epizody tzw. wyzwolenia Inowrocławia przez Armię Czerwoną w 1945 roku" - "Goniec
     Kujawski"  nr 1/13 1994 str.23-25;
2.  Kroniki szkolne z lat 1919-39, 1945-2004 - APB o/Ino,Archiwum Miasta Inowrocławia
3.  Lech Trzeciakowski -"Kształtowanie się nowoczesnego społeczeństwa miejskiego (1815-1919)", rozdz.5 Germanizacja i
     walka o utrzymanie odrębności narodowej. Ruch konspiracyjny . Dzieje Inowrocławia tom I, PWN Warszawa -
     Poznań-Toruń 1978 str. 375-376;
4.  Mirosław Pietrzyk - "Tak też wyzwalano Polskę..." (1) Express bydgoski, nr 10, 12 stycznia 2001.
5.  Reprodukcje pocztówek - zbiory własne autora