    Położenie geograficzne Kujaw na mapie przedwojennej Polski, uwarunkowało rozlokowanie i ilość obiektów
fortyfikacyjnych znajdujących się na ich terenie. Leżący poza obrębem pasa przygranicznego Inowrocław,
pozbawiony był bezpośredniego zagrożenia ze strony hitlerowskiego najeźdźcy, stąd dziś by móc zapoznać się z
najbliżej położonymi osiągnięciami inżynierii polskiej myśli fortyfikacyjnej, należy udać się w kierunku Bydgoszczy
Mogilna, Ślesina i Żnina. Pierwszą część cyklu związanego z  polskimi schronami bojowymi leżącymiw obrębie
Kujaw lub w ich bliskim sąsiedztwie, otworzą umocnienia Armii "Poznań" - odcinek Żnin.

    Na długości ok. 23 km znajduje się osiem schronów, wybudowanych wg zaleceń "Instrukcji saperskiej"  Sztabu
Głównego W.P. z 1939, określającej szczegółowo  zasady i obowiązujące normy przy budowie schronów
żelbetowych i betonowych. W okresie od lipca do września 1939 roku wybudowano w całości 6 schronów,
natomiast dwa zostały nieukończone. Krótki czas jaki pozostał na zrealizowanie projektów Sztabu Generalnego
sprawił, że część z obiektów nie została w pełni ukończona. Dzisiaj w niektórych z nich można znaleźć resztki
szalunku.

    We wrześniu 1939 roku nie prowadzono walk obronnych na tym odcinku. Formacje obsadzające obiekty i
przygotowane stanowiska polowe, wycofały się w dniu 5.09.1939 na linię jezior barcińskich i w rejon Inowrocławia.