TARAS - odkryte,płaskie zwieńczenie elementu obronnego lub budowli bądź nasypu,służaće jako stanowisko,najczęściej dla
dział (lub machin miotających) vi w tym celu wyposażone w ławę działową z przedpiersiem.może występować jako:
nadbudowany lub dobudowany do istniejących elementów obronnych jako drewniana lub ziemna ława działowa z
przedpiersiem;może być jako nasyp ziemny poszerzający wał lub mur,po wewnętrznej lub zewnętrznej stronie obwodu
obronnego,o ławie działowej umocnionej brukiem lub dylowaniem.W fortyfikacji nowożytnej pojęciem tarasu określa się
platformy utworzone dla celów obronnych(np.górna część bastionu,platrforma koszar szyjowych).
TARCZA STRZELNICY - zewnętrzna zasłona stanowiska strzeleckiego opatrzona otworem strzelniczym.
TRADYTOR - w fortyfikacji XIX/XX wiecznej jest to ukryte stanowisko strzeleckie,osłonięte od przedpola budynkiem
koszar szyjowych fortu,skarpą ziemną lub uskokiem terenu,umożliwiające ostrzał międzypola lub zapola wąskim pasmem
ognia.Tradytor przy budynku koszar umieszczony jest w uskokowo ukształtowanej ścianie od strony zapola.Najczęściej
przybiera formę parterowej lub piętrowej budowli obejmującej umieszczone pod sobą izby forteczne z działobitniami dla dział
mszybkostrzelnych.Strzelnice działobitni tradytora mogą być opatrzone tarczami stalowymi.Tradytory sąsiadującychdział tworzą
system ogni krzyżowych na międzypolu.
TWIERDZA - w fortyfikacji nowożytnej miejsce lub obszar zamknięty obwodem obronnym lub zespołem dzieł
obronnych,podporządkowanych jednolitej koncepcji obrony.Umocnienia twierdzy najczęściej opasywały miasto,stanowiące
jednocześnie jej zaplecze.Niekiedy twierdza stanowiła samodzielny obiekt militarny.W twierdzy systemów:bastejowego i
bastionowego,występuje jeden obwód obronny wzmocniony zwykle dziełami zewnętrznymi (takimi jak
np.rawelin,kleszcze,korona);w wyjątkowych wypadkach stosowano także pojedyncze działa zewnętrzne na kształt fortów
(reduta,gwiazda).W twierdzy systemu obronnego poligonalnego,fortowego ześrodkowanego i fortowego grupowego aż po
wiek XIX występuje poza rdzeniem twierdzy jeden lub kilka obwodów obronnych (twierdza pierścieniowa).W miejscach
szczególnie zagrożonych może odcinkowo występować wzmocnienie obwodu obronnego dodatkowymi dziełami.Zespół dzieł
obronnych wchodzących w skład twierdzy połączony jest systemem dróg dojazdowych i rokadowych.
TWIERDZA BASTIONOWA - samodzielne dzieło obronne fortyfikacji nowożytnej umocnione wg zasad systemu
obronnego bastionowego.
TWIERDZA PIERŚCIENIOWA - termin ogólny stosowany na określenie twierdzy systemu obronnego fortowego
ześrodkowanego lub systemu obronnego fortowego grupowego,o jednym lub kilku obwodach obronnych,usytuowanych
koncentrycznie wokół rdzenia twierdzy.
TWIERDZA SZKIELETOWA - określenie stosowane do najwcześniejszych postaci twierdz pierścieniowych o rzadko
rozmieszczonych pojedynczych fortach na obwodzie obronnym (XVIII/XIX w.)