SCHRON - określenie pomieszczeniasłużącego ukryciu przed ostrzałem,zwykle podziemnego,o mocnym stropie lub sklepieniu.
SCHRON BOJOWY - patrz ostróg forteczny
SCHRON POGOTOWIA - w fortyfikacji nowożytnej pomieszczenie zabezpieczające załogę stanowiska ogniowego przed
ostrzałem, umieszczone najczęściej na przedpiersiu,umożliwiające jednocześnie łatwy dostęp do tego stanjowiska.
SKARPA FORTECZNA - w twierdzach i fortach mur oporowy otaczający fosę (rów forteczny) od wewnątrz stanowiący
równocześnie oskarpowanie stoku kurtyny,bastionu itp.
SŁONICZOŁO - w fortyfikacji nowożytnej samodzielny odcinek przeciwstraży w formi dwuramiennika wzniesionego jako
przeciwwał w fosie,osłaniającego czoło bastionu.
SPONSON - w fortyfikacji drugiej połowy XIX w. metalowy wykusz w typie kaponiery,opatrzony w otwory obserwacyjne i
strzelnicze.Wznoszony najczęściej na rzucie trójkąta,półkola lub czworoboku jako dodatkowy element umożliwiający ostrzał
skrzydłowy fosy.
STOK DZIANY - wewnętrzna strona (ściana) fosy obudowana cegłą lub kamieniem.
STRZAŁCZAN - dwuramiennik;jeżeli umieszczony przed czołe, bastionu nosi nazwę słoniczoła.
STRZELNICA - urządzenie stanowiska obronnego,umieszczone w ścianie lub przedpiersiu,przeznaczone do prowadzenia ostrzału
przedpola (czynnej obrony przedpola),stanowiące jednocześnie osłonę obrońcy.
SZANIEC - w terminologii fortyfikacji nowożytnej określenie polowego lub doraźnie wykonanego dzieła lub elementu
obronnego,przeważnie w postaci rowu i wału różnej konstrukcji (głównie ziemnej) i o różnym narysie.Stosownie do narysu
rozróżnia się szańce otwarte(luneta,półksiężyc)i szańce zamknięte(reduta,fort).Szańcem zwano również niekiedy bastion.Stosowane
były od wprowadzenia broi palnej do końca wieku XIX.
SZYJA - element przedbramia w postaci ufortyfikowanego ciągu komunikacyjnego,łączący bramę obwodu warownego z
wysuniętym na przedpole elementem lub dziełem obronnym,wzniesionym dla umocnienia bramy.Szyją nazywamy również element
łączący wysunięte na przedpole warowni dzieło lub element obronny z głównym obwodem obronnym.Jest to teoretyczna linia narysu
dzieła lub elementu obronnego,zwróconego lub wysuniętego w kierunku przedpola,otwartego do wnętrza dzieła warownego,łącząca
je wzajemnie.W przypadku elementu oddzielonego lub polowego,jest to linia teoretyczna lub praktyczna,łącząca jego barki lub
ramiona od strony zapola.
ŚRÓDSZANIEC - ostatnia wewnętrzna linia obrony wzniesiona od strony zaplecza,wewnątrz dzieła lub zespołu dzieł obronnych, a
także elementu obronnego,przystosowana do kontynuowania oporu w wypadku koniecznościopuszczenia przez załogę właściwych
stanowisk obronnych.