OBLANKI - kryte ganki dla obrońców na murach,w których wręby krenelażu zamknięto od góry i zamieniono na strzelnice

OBWAROWANIE - pojęcie ogólne obejmujące niesprecyzowany zespół elementów obronnych składających się na dzieło
obronne lub zespół dzieł obronnych.

OBWÓD OBRONNY - zespół elementów obronnych zestawionych zgodnie z zasadami obowiązującego sposobu
obrony,zamykających broniony teren.W przypadku obrony głębokiej moze być główny,zewnętrzny lub wewnętrzny.

ODBOJNIA - dolna,zaszkarpowana część ściany elementu obronnego,umożliwiająca przy obronie podnóża dzieła zmianę
kierunku rażenia pionowego na poziomy,a tym samym pokrycie pola martwego na bezposrednim przedpolu.

ODCINEK FORTYFIKACYJNY - samodzielna,wydzielona w terenie część frontu fortyfikacji,oparta skrzydłami na
naturalnych przeszkodach,samodzielnych dziełach obronnych lub śasiadujących odcinkach fortyfikacyjnych.

ODSADZKA - poziomy uskok stoku wału ziemnego,stanowiący konstrukcyjne zabezpieczenie wału przed osuwaniem się
ziemi.Odsadzkę pozostawiano na wysokości naturalnego poziomu terenu.

ORGANY - w fortyfikacji średniowiecznej zamknięcie bramy za pomocą słupów opuszczanych pionowo przez otwory w łuku
bramy,a osadzanych w odpowiadających im otworach progu.W odróżnieniu od brony,słupy nie są powiązane i mogą być
opuszczane oddzielnie.

OSTRÓG FORTECZNY - element obronny w fortyfikacji od początku XX w.,zwykle betonowy schron bojowy będący
jednocześnie stanowiskiem oraz elementem składowym fortyfikacji systemu fortowego rozproszonego.Potocznie
9nieprawidłowo) nazywany bunkrem lub blokhauzem.

OSTRÓW - pochodzące ze średniowiecza określenie wyspy.